Wat is het verschil tussen een MRI en CT-scan? Beide onderzoeken maken gedetailleerde beelden van het lichaam, maar gebruiken daarvoor een andere techniek. Daardoor is een MRI-scan voor sommige organen en afwijkingen geschikter, terwijl een CT-scan bij andere medische vragen juist meer informatie geeft.
Zo is een CT-scan bijzonder geschikt voor onderzoek van de longen, botten en verkalkingen. MRI geeft daarentegen zeer gedetailleerde informatie over zachte weefsels, zoals de hersenen, prostaat, borsten, zenuwen, spieren en verschillende organen.
MRI of CT is daarom geen kwestie van welke scan beter is. De juiste keuze hangt vooral af van het lichaamsgebied en van wat je precies wilt laten onderzoeken.
Wat is het verschil tussen een MRI en CT-scan?
Het belangrijkste verschil tussen een MRI-scan en CT-scan zit in de manier waarop de scanner de beelden maakt.
Een MRI maakt beelden met een sterk magnetisch veld en radiogolven. Daarbij gebruikt MRI geen röntgenstraling. Bovendien kan MRI verschillen tussen zachte weefsels zeer gedetailleerd zichtbaar maken.
Een CT-scan gebruikt daarentegen röntgenstraling. De scanner maakt in korte tijd vanuit verschillende richtingen beelden van het lichaam. Vervolgens zet een computer deze beelden om in gedetailleerde dwarsdoorsneden. Daardoor brengt CT onder andere het longweefsel, botstructuren en verkalkingen zeer duidelijk in beeld.
Beide technieken hebben dus hun eigen sterke punten. Daarom bepaalt vooral de medische vraag welk onderzoek het meest geschikt is.
MRI versus CT-scan: de verschillen in één overzicht
MRI-scan: Magnetisch veld en radiogolven
CT-scan: Röntgenstraling
MRI-scan: Nee
CT-scan: Ja
MRI-scan: Zeer gedetailleerd
CT-scan: Goed zichtbaar, maar doorgaans minder weefselcontrast dan MRI
MRI-scan: Zeer geschikt voor gedetailleerd onderzoek van hersenweefsel
CT-scan: Vooral waardevol bij bepaalde acute situaties
MRI-scan: Minder geschikt voor gedetailleerd onderzoek van luchtgevuld longweefsel
CT-scan: Zeer geschikt voor longweefsel en kleine longafwijkingen
MRI-scan: Sterk voor beenmerg en omliggende zachte weefsels
CT-scan: Zeer geschikt voor botstructuren en botbreuken
MRI-scan: Minder geschikt
CT-scan: Zeer goed zichtbaar
MRI-scan: Zeer geschikt voor gedetailleerd prostaatonderzoek
CT-scan: Niet de eerste keuze voor lokale beoordeling van de prostaat
MRI-scan: Zeer gevoelig voor bepaalde afwijkingen in borstweefsel
CT-scan: Geen standaardonderzoek voor lokale beoordeling van borstweefsel
MRI-scan: Sterk in het onderscheiden en karakteriseren van weefsel
CT-scan: Sterk voor een snel en uitgebreid overzicht van de buik
MRI-scan: Sterk voor zenuwen, ruggenmerg en tussenwervelschijven
CT-scan: Sterk voor botstructuren
MRI-scan: MR-angiografie
CT-scan: CT-angiografie
MRI-scan: Onder andere hartspier en hartfunctie
CT-scan: Onder andere calciumscore en kransslagaders
MRI-scan: Meestal gadoliniumhoudend
CT-scan: Meestal jodiumhoudend
MRI-scan: Doorgaans langer
CT-scan: Doorgaans korter
MRI-scan: Gedetailleerde beoordeling van zachte weefsels
CT-scan: Snel en zeer sterk voor onder andere longen, botten en verkalkingen
Wat zie je beter op een MRI-scan?
Een MRI-scan is vooral sterk wanneer de radioloog zachte weefsels zeer gedetailleerd wil onderzoeken. MRI kan namelijk kleine verschillen tussen verschillende soorten weefsel zichtbaar maken.
Daarom gebruiken radiologen MRI veel voor onderzoek van:
- hersenen en zenuwstelsel
- wervelkolom en tussenwervelschijven
- ruggenmerg en zenuwen
- prostaat
- borsten
- spieren, pezen en gewrichten
- lever, nieren en andere buikorganen
- bekkenorganen
- bepaalde bloedvaten
- hart en hartspier
Daarnaast kan contrastmiddel bij bepaalde MRI-onderzoeken belangrijke extra informatie geven. Zo kan de radioloog bijvoorbeeld bloedvaten, de doorbloeding van weefsel en de eigenschappen van een gevonden afwijking beter beoordelen.
Een ander belangrijk voordeel is dat MRI geen röntgenstraling gebruikt.
Wat zie je beter op een CT-scan?
Een CT-scan heeft juist andere sterke punten. Zo maakt CT in zeer korte tijd gedetailleerde beelden. Bovendien brengt deze techniek structuren met grote verschillen in dichtheid bijzonder duidelijk in beeld.
Daarom gebruiken radiologen CT veel voor onderzoek van:
- longen en longweefsel
- longknobbeltjes
- longemfyseem
- botten en botbreuken
- verkalkingen
- nierstenen
- bijholten
- bepaalde bloedvaten
- kransslagaders
- acute letsels en bepaalde bloedingen
Voor sommige lichaamsgebieden geeft CT daardoor informatie die MRI minder goed of minder efficiënt kan leveren.
MRI of CT voor de longen?
Voor gedetailleerd onderzoek van het longweefsel kiezen radiologen meestal voor een CT-scan.
De longen bevatten namelijk veel lucht. CT kan kleine structuren en veranderingen in het longweefsel zeer gedetailleerd weergeven. Denk bijvoorbeeld aan kleine longknobbeltjes, emfyseem, littekenweefsel en andere veranderingen in de longen.
MRI is daarentegen minder geschikt om het luchtgevulde longweefsel op dezelfde manier gedetailleerd af te beelden.
Daarom is een CT-scan van de longen bij een gerichte beoordeling van het longweefsel vaak de aangewezen beeldvormingstechniek.
MRI of CT voor het hart?
Bij onderzoek van het hart kunnen zowel MRI als CT waardevolle informatie geven. Beide technieken beantwoorden echter verschillende medische vragen.
Met een CT-calciumscore kan de radioloog bijvoorbeeld kijken naar verkalkingen in de kransslagaders. CT brengt kalk namelijk zeer duidelijk in beeld.
Daarnaast kan CT-coronair angiografie de kransslagaders zelf gedetailleerd zichtbaar maken. Met behulp van contrastmiddel kan de radioloog vervolgens onder andere beoordelen of er vernauwingen aanwezig zijn.
Een MRI van het hart richt zich juist op andere kenmerken. Zo kan MRI belangrijke informatie geven over de hartspier, beweging van het hart, pompfunctie en bepaalde afwijkingen van het hartweefsel.
MRI en CT vullen elkaar bij hartonderzoek daarom goed aan.
MRI of CT voor de buik?
Voor onderzoek van de buik kunnen radiologen zowel MRI als CT inzetten. Welke techniek de voorkeur heeft, hangt vooral af van wat zij willen onderzoeken.
MRI geeft bijvoorbeeld zeer gedetailleerde informatie over zachte weefsels en organen zoals de lever, nieren en alvleesklier. Wanneer de radioloog een afwijking vindt, kunnen verschillende MRI-technieken en eventueel contrastmiddel bovendien helpen om deze verder te beoordelen.
CT geeft daarentegen in korte tijd een uitgebreid overzicht van de buik. Daarom speelt CT onder andere een belangrijke rol bij verschillende acute buikklachten, nierstenen en andere afwijkingen.
De medische vraag bepaalt dus welke techniek de meeste relevante informatie geeft.
MRI of CT voor bloedvaten?
Zowel MRI als CT kan bloedvaten gedetailleerd in beeld brengen. Toch heeft iedere techniek ook hier zijn eigen toepassingen.
Met MR-angiografie (MRA) kan de radioloog bijvoorbeeld de halsslagaders en andere bloedvaten onderzoeken. Afhankelijk van de vraagstelling kan contrastmiddel daarbij aanvullende informatie geven.
Met CT-angiografie (CTA) kan de radioloog bloedvaten eveneens zeer gedetailleerd en bovendien snel bekijken. Een bekend voorbeeld hiervan is CT-coronair angiografie voor onderzoek van de kransslagaders.
Daarom hangt de keuze tussen MRI en CT af van het bloedvat én van wat de radioloog precies wil beoordelen.
MRI zonder straling, CT met röntgenstraling
Een belangrijk verschil tussen MRI en CT is het gebruik van röntgenstraling.
Een MRI gebruikt geen ioniserende straling. In plaats daarvan maakt de scanner de beelden met een sterk magnetisch veld en radiogolven.
Een CT-scan gebruikt wel röntgenstraling. Moderne CT-apparatuur stemt het onderzoeksprotocol af op het lichaamsgebied en de medische vraag. Daarnaast kunnen radiologen voor bepaalde onderzoeken low-dose of ultra-low-dose protocollen gebruiken.
Toch betekent het ontbreken van röntgenstraling niet automatisch dat MRI altijd de beste keuze is. Wanneer CT voor een bepaalde medische vraag meer relevante informatie geeft, kan juist CT de meest geschikte onderzoekstechniek zijn.
Heb je bij MRI en CT contrastmiddel nodig?
Bij zowel MRI als CT kan contrastmiddel extra informatie geven. De twee technieken gebruiken echter verschillende soorten contrastmiddel.
Bij MRI gebruikt men doorgaans een gadoliniumhoudend contrastmiddel. Daardoor kan de radioloog bepaalde bloedvaten, organen en weefsels duidelijker beoordelen. Bovendien kan contrastmiddel aanvullende informatie geven over de doorbloeding en eigenschappen van een gevonden afwijking.
Bij CT gebruikt men meestal een jodiumhoudend contrastmiddel. Dit kan bijvoorbeeld belangrijke extra informatie geven bij onderzoek van bloedvaten, organen en bepaalde afwijkingen.
Of contrastmiddel nodig is, hangt daarom af van het soort onderzoek en de medische vraagstelling.
Welke scan heb ik nodig: MRI of CT?
Welke scan het meest geschikt is, hangt af van wat je wilt laten onderzoeken. Er bestaat namelijk niet één scan die ieder orgaan en iedere mogelijke afwijking optimaal in beeld brengt.
Voor onderzoek van de longen kan een CT-scan bijvoorbeeld veel meer relevante informatie geven dan MRI. Voor de prostaat, borsten, hersenen, zenuwen en veel andere zachte weefsels kan een MRI-scan juist zeer waardevolle informatie geven.
Ook bij onderzoek van het hart kunnen beide technieken verschillende vragen beantwoorden. Zo kan CT de kransslagaders en verkalkingen onderzoeken, terwijl MRI belangrijke informatie kan geven over de hartspier en hartfunctie.
De beste scan is daarom niet automatisch de meest uitgebreide scan. Het belangrijkste is dat je de juiste onderzoekstechniek gebruikt voor de juiste medische vraag.
Bij DirectClinics kijken we daarom naar wat je precies wilt laten onderzoeken en welke beeldvorming daarbij het beste past. MRI en CT zijn geen concurrenten van elkaar. Integendeel, beide technieken vullen elkaar aan.
Meer weten over MRI of CT?
Wil je meer weten over onze MRI-onderzoeken of CT-onderzoeken? Of twijfel je welke scan het beste past bij jouw klachten, preventieve onderzoeksvraag of persoonlijke situatie?
Ons medisch team helpt je graag verder. We leggen duidelijk uit welke onderzoeksmethode het beste aansluit bij wat je wilt laten onderzoeken en waarom.
Zo krijg je niet zomaar een scan, maar een onderzoek dat aansluit bij jouw onderzoeksvraag.
